Wydarzenia gościnne

Dubaj. Miasto innych ludzi

Dubaj. Miasto, w którym wszystko jest możliwe. Ze zrozumieniem i czułością pisze autorka o potędze wyrosłej na pustyni - współczesnej wieży Babel. Tu mieszają się rasy, języki, kultury, religie i systemy wartości. Ale zawsze najważniejsze jest spotkanie z innym człowiekiem.

  • Miasto, w którym wszystko jest możliwe. Współczesna wieża Babel.
  • Autorka jest dziennikarką radiową, która jako ekspatka trafiła do Emiratów i rozmawiała z ludźmi tam mieszkającymi

Zjednoczone Emiraty Arabskie skazane są na dwie narracje. Pierwsza to opis kraju, który rozkwitł na ropie naftowej. Petrodolary w ciągu pięćdziesięciu lat pomogły stworzyć na pustyni ogrody, sztuczne wyspy, ośmiopasmowe autostrady, a nawet muzeum, które nawiązuje do paryskiego Luwru. Kraj najwyższych budynków i najdroższych samochodów odwiedzają tysiące ludzi – turyści po Bangkoku, Londynie i Paryżu wybierają właśnie Dubaj. Druga narracja sprowadza Dubaj i Emiraty do miejsca, gdzie wykorzystuje się niewolniczą pracę robotników z Azji i Afryki, gdzie za fasadami pałaców kobiety przetrzymywane są wbrew swojej woli, a bogaci Arabowie przesiadają się z jachtów do złoconych bentleyów. Obie narracje są równie uprawnione i jednocześnie nieprawdziwe.

Anna Dudzińska podąża trzecią drogą – wytyczoną przez niespieszny rytm kroków wielbłąda, który zaledwie pół wieku temu przewoził Beduinów z Abu Zabi do Dubaju. Ze zrozumieniem i z czułością przygląda się ludziom, którzy wybudowali tę wyrastającą na pustyni wieżę Babel. Są wśród nich imigranci zarobkowi i bogaci ekspaci. To tutaj mieszają się języki, kultury, religie i systemy wartości. Emiraty to być może jedno z nielicznych miejsc na świecie, gdzie takie współistnienie jest możliwe. Wszystko dzięki pieniądzom i na ściśle określonych zasadach.

Ta książka jest jak baśń z tysiąca i jednej nocy. O dobrym, choć surowym władcy, który otworzył swój skarbiec przed poddanymi. O wieżowcach, które wyrosły w krótkim czasie w miejscu palmowych chatek. O tysiącach ekspatów z całego świata, którzy pomagają szejkowi umacniać jego kraj, ale gdy są już mu niepotrzebni, muszą wyjechać. O przyjaźni z wielbłądami, którym przed zaśnięciem szepcze się do ucha sekrety. 

Tyle, że to nie bajka ale świetny reportaż, który pokazuje także ciemne strony Zjednoczonych Emiratów Arabskich – cenzurę, kapryśność panujących, nierówności społeczne, system współczesnego niewolnictwa.

To lektura obowiązkowa nie tylko dla ludzi podróżujących do Dubaju, którzy zwykle oglądają miasto jedynie z okien swoich hoteli, ale dla każdego człowieka ciekawego świata. 

Magdalena Grzebałkowska

 

Dubaj jest światem na sterydach, miejscem, gdzie pojęcia się wykoślawiają i fruną, dokąd chcą. Co innego znaczy tam „naród”, co innego „pieniądz”, wszystko co innego znaczy. Dudzińska opowiada o dubaizacji Dubaju, o państwie, które wydarzyło się na przestrzeni jednej biografii, państwie, które błyskawicznie zjechało od średniowiecza do przyszłości, omijając teraźniejszość. Opowiada o kraju, który stał się jednym z największych eksperymentów w historii. A Dudzińska wyżyła sobie to miejsce, mieszkała tam trochę i swoje wie. Ja w każdym razie jej ufam. Któż inny zauważyłby, że szklane domy młodego Baryki są tam, na środku pustyni?

Zbigniew Rokita

 

Ta książka jest jak najwyższej próby reportaż radiowy. I nie ma w tym przypadku, bo przecież Anna Dudzińska to jedna z najwybitniejszych w historii polskiej radiofonii reportażystek i dokumentalistek (laureatka radiowego Oscara, czyli Prix Italia).

W "Dubaju" udowadnia, że słowa mogą być jak dźwięki, a człowiek prawdziwie ciekawy świata dotrze wszędzie tam, gdzie rozgrywają się sprawy najistotniejsze. Oto miasto innych ludzi od podszewki, oto historie zachwycające i mocno trudne, uwierające. Oto prawda o tym, jaką cenę płaci się za postęp, blichtr i niepohamowany pęd ku bogactwu. 

Michał Nogaś

Dziennikarz, Gazeta Wyborcza, Książki. Magazyn do Czytania, 8:10 Podcast Gazety Wyborczej

 

Anna Dudzińska – dziennikarka Radia 357. 

Przez wiele lat była związana z Polskim Radiem Katowice. To z Katowic wyjechała do Dubaju, skąd nadsyłała radiowe historie z Bliskiego Wschodu. Ten pobyt zmienił
i ją, i jej opowieści.

Na stałe współpracuje z podcastem „Raport o stanie świata”. 

Reportaże jej autorstwa uhonorowane zostały między innymi: Prix Italia (wraz z Anną Sekudewicz), Nagrodą Stypendialną im. Jacka Stwory, otrzymały tytuł Reportażu Roku, Srebrnego Melchiora, Nagrodę PAP im. Ryszarda Kapuścińskiego, Grand Press i Silesia Press. Zdobyła też pierwszą nagrodę w Konkursie Podcast Roku.

W radiowych opowieściach portretuje rodzinny Śląsk i architekturę. Oczami radiowca spogląda na budynki wielkich metropolii, miast i miasteczek. Podsłuchuje, jakie opowieści skrywają ich architekci i mieszkańcy.

FOTO

Bartek Barczyk